BÜYÜK TÜRKÇÜ REFET KÖRÜKLÜ

0
371

ÜMİDİM DOĞAN GÜNDE

Bakıp gülme be dostum başımdaki aklara,
Ben burada öksüzüm, çağırın uzaklara..
Felek bölmüş ikiye, yarısı başka yerim.
Tutsak kardaşlarımla her zaman beraberim..

Altay söyler türkümü; dağ, taş, toprak ve dere
Kimse sahip çıkamaz “Benim!” dediğim yere..
Soyumun tutsaklığı başıma koymuş aklar,
Selam sana öz yurdum! Beni alın uzaklar!

Bu dert ile her sabah! Başımı taşa vurdum,
Bu toprağı kanımla, kanımla ben yoğurdum.
İster miyim gezinsin öz yurdumda yabanı
Bir kükrersem soysuzun çatlayacak tabanı!

Bir gün çıkıp bir yiğit, gel diyecek düğüne;
Ümitlerim bağlıdır her sabah doğan güne.
Bir gün gelip yanacak bar bağlayan ocağım,
Murada ereceğim, bahtiyar olacağım..

Refet KÖRÜKLÜ

Ötüken Dergisi, Nisan 1966
(Özlenen Koşu, sf.19)

Leave a reply