AŞIKPAŞAOĞLU TARİHİ’NDEN SEÇMELER: 2. BÂB

0
298

H. NİHAL ATSIZ

Bu Bâb Osman Gazi ve Çocuklarını Beyan Eder ve Padişahlığına Sebep Ne Olduğunu ve Rûm (= Anadolu) Ülkesine Hangi Ülkeden Geldiklerini ve Buraya Gelmelerine Sebep Nedir, Onu Beyan Eder.

Osman Gazi’nin dedesi Süleyman şah’tır. En evvel bu, Rûm (=Anadolu) ülkesine gelmiştir. Gelmesine sebep budur ki Abbasoğulları zamanından tâ Süleymanşah zamanına kadar Arap askeri Rum (=Bizans) üzerine galipti. Rum (=Bizans) da, Acem de mağlûptu. Yâfes nesli olmaları sebebiyle Acem padişahları gayretlendiler. Bize Arap galip oldu diye gayrete gelip Yâfes neslinden göçebe Türkler’i kendilerine dayanak edip Araplar’a galip geldiler. Bu yüzden Arap mağlûp olunca Kâfir ülkeleri kafa tutmaya başladılar. Kâfirler Müslümanlara itaat etmez oldu. Bu göçebe Türkler’den Acem padişahları çekinir oldular. Tedbir düşünerek ittifak ettiler ki bu göçer evli Türkler’i kendi üzerlerinden uzaklaştıralar. Süleymanşah Gazi’yi ileri çektiler ki o, göçer evlilerin ulularındandı. Elli bin kadar göçer Türkmen ve Tatar evini onun yanma verdiler. “Varın, Rûm’da (=Anadolu’da) gaza edin” dediler. Süleymanşah dahi kabul etti. Geldiler. Erzurum’dan Erzincan’a indiler. Erzincan’dan Rûm (= Anadolu) ülkesine girdiler. Rûm (=Anadolu) ülkesinde altı yıl durdular. Etrafları fethettiler. Süleymanşah Gazi havlı bahadırlıklar etti. Fakat bu Rûm’un (=Anadolu’nun) dağlarından ve derelerinden incindiler. Göçer evlerin davarı dereden, tepeden incinir oldu. Yine Türkistan’a döndüler. Geldikleri yola gitmediler. Halep iline
çıktılar. Oradan Ca’ber kalesinin önüne vardılar. Orada Fırat ırmağının önlerine geldiler. Geçmek istediler. Süleymanşah Gazi’ye: “Hanım! Biz bu suyu nasıl geçelim” dediler. Süleymanşah dahi atını suya tepti. Önü yar imiş. Atı sürtçü. Süleymanşah suya düştü. Ecel mukaddermiş. Allah’ın rahmetine kavuştu. Sudan çıkardılar. Ca’ber kalesinin önünde
gömdüler. Şimdiki zamanda ona Türk Mezarı derler. O kaleye de yine o nesilden Döger derler bir taife vardır, şimdi onlar hükmeder. Böyle olunca bu göçer evliler etrafa dağıldı. Bazısı Berriye’ye gitti. Şimdiki halde onlara Şam Türkmeni derler. Bazısı yine Rûm’a (= Anadolu’ya) döndüler. Kimi Tatar ve kimi Türkmen’dir. Şimdiki halde Rûm’da (=Anadolu’da) olan Tatar ve Türkmen’ler o taifedendir. Bazısı Süleymanşah’ın üç oğluna uydular ki biri Sunkur Tegin’dir. Biri dahi Erdungrıl’dır. Birisi Gündoğdu’dur. Fırat suyunun başından bu üç kardeş geldikleri yola döndüler. Pasin ovasına, Sürmeli Çukuruna vardılar. Erdungrıl orda kaldı. Kardeşleri ile gitmedi. Bir dört yüz kadar göçer ev ile kaldı. O iki kardeş yine asıl vatanlarına gittiler. Erdungrıl o arada bir nice müddet durdu. Yaylasında yayladı. Kışlasında kışladı. Bir nice zaman sonra Sultan Alâaddin dahi Rûm (= Anadolu) ülkesine yöneldi. Kısmet olduğu kadar fethetti. Padişah oldu. Bunu tafsili çoktur. Ben ihtisar ettim. Onun için ki Osmanlı Hanedanının menkıbelerini anlatayım.

Erdungrıl Gazi bunu işitti ki Selçuk Hanedanı neslinden Sultan Alâaddin, Acem’den Rûm’a (= Anadolu’ya) gelip padişah oldu: “Öyleyse bize dahi vâcib oldu ki erin kadri, kıymeti bilinir memlekete gidelim, biz de gaza edelim” dedi. Erdungrıl Gazi’nin üç oğlu vardı. Biri Osman idi. Biri Gündüz idi. Biri Saru Yatı idi. Ona Savcı dahi derlerdi. Bunlar dahi Rûm’a (=Anadolu’ya) yöneldiler. Geldiler. Hısnımansur (Bugünkü “Adıyaman”) iline erdiler.

Erdungrıl Gazi’nin Rûm’a (=Anadolu’ya) gelmesine dair nice rivayetler vardır. En doğrusu bu benim anlattığımdır. O, oğlu Saru Yatı’yı Sultan Alâaddin’e gönderdi: “Bize de yurt gösterin. Varalım, gaza edelim” dedi. Saru Yatı, babasının haberini Sultan Alâaddin’e getirdi. Sultan Alâaddin de bunların geldiklerine gayet sevindi. Sultan Önü’nün ve Karaca
Hisar’ın tekfuru muti olup Sultana haraç verirdi. Domaniç Dağı’nı ve Ermeni Beli’ni bunlara yayla verdi.

Saru Yatı babasına geldi. Bu haberi verdi. Erdungrıl Gazi dahi kabul etti. O vakit yürüyüp Engürü’ye (=Ankara’ya) geldiler. Yerlerinde sakin oldular. Erdungrıl Gazi zamanında savaş olmadı. Yaylaklarında yayladılar. Kışlaklarında kışladılar. O zamanda Sahip Kara Hisar (= Afyon) ilinde Germiyanlılar’ın atası Alişar vardı. Bir de Çavdar derler bir Tatar zümresi vardı. Bu Kara Hisar İli ile Bilecik ilini zaman zaman gelirler, vururlar, yıkarlardı. Bu Erdungrıl Gazi’nin gelmesiyle o kâfirlerin ili o Tatarlar’dan emin olmuştu.

Geldiklerinden bir nice yıl sonra Erdungrıl Gazi, Allah rahmetine vardı. Erdungrıl Gazi’nin Rûm’a (= Anadolu’ya) gelmesine dair bir nice rivayet vardır. En doğrusu benim anlattığımdır. Söğüt’te Osman Gazi’yi babasının yerine lâyık gördüler, Osman Gazi, babasının yerine geçince yakın komşu kâfirlerle iyi geçinmeye başladı. Fakat Germiyanoğlu ile düşmanlığa başladı. Onun için ki bu gelmiş oldukları ülkenin halkını onlar daima incitirlerdi. Osman Gazi dahi gâh geceleyin, gâh gündüz gitmekle uzak yerlerden av avlamaya başladı. Kendisinin yanına hayli adam toplandı.

H. NİHAL ATSIZ, AŞIKPAŞAOĞLU TARİHİ, DEVLET KİTAPLARI, BİRİNCİ BASILIŞ, İSTANBUL -1970, S. 5-6-7

Avatar

Leave a reply

Daha Fazla Oku