27 – 28 Ocak 1958 / Süleyman Uluçamgil

0
328

Sayısız insanlar üstüne

Atılan sayısız gaz bombaları

Tesirsiz kalıyordu yağmurdan

Tanrı da bize yardım ediyordu.

Gönüllerin yankısı

Sığmazdı gökyüzüne

Korku ne ki?

Bizi ölüm methediyordu.

Kara perde beyazlaşıyordu

1878’den kalan

Bu perdeyi yırtan insan

Zehirli bir bıçağı geri çevirip

Hürriyeti getiriyordu.

Seksen senenin karanlığında

Yine bir ışıktı

Kıbrıs Türkü

İki gün, taştı, alev alev oldu

Hürriyet, hürriyet diyordu.

Yaşayan her kalple

Kıbrıs Türklerinden

Işık verip bu ocak

Yedi musallada korlaşıyordu

Evvelkiler ve sonrakiler gibi

Hürriyet bunu gerektiriyordu.

SÜLEYMAN ULUÇAMGİL

Avatar

Leave a reply